De lay-out is door de nieuwe versie van Pivot wat rommelig, maar daar gaat ergens de komende dagen wel verandering in komen. Ondertussen heb ik met Peter Lamers weer eens de zenderindeling aan de orde gesteld.

In aanvulling op onze eerdere vragen van 28 december 2005 over de regionale omroepen en hun positie als rampenzender, hebben wij een aantal aanvullende vragen. De gemeenten Zevenhuizen-Moerkapelle en Nieuwerkerk zijn ingedeeld bij het uitzendgebied van RTV West, terwijl de bevolking georiënteerd is op de regio Rotterdam en daarom liever RTV Rijnmond wil ontvangen. Door stevig lobbyen vanuit deze twee gemeenten zal daar ook RTV Rijnmond op de kabel beschikbaar zijn. In andere gemeenten zal ook de situatie voorkomen dat bevolking liever naar de andere Zuid-Hollandse regionale omroep kijkt en luistert. Deze beide regionale omroepen hebben de taak van rampenzender, dus het moet ook een bekende zender zijn voor het publiek. Bij een calamiteit moet gecommuniceerd kunnen worden via een medium waarmee de bevolking echt bereikt wordt. Daarom hebben wij de volgende vragen aan het college van GS:

1.       Wie bepaalt de grens tussen de zendgebieden van RTV West en RTV Rijnmond? Hoe kan deze aangepast worden? Heeft dit al eerder plaatsgevonden? Zo ja, hoe vaak en wie had het initiatief?

2.       Kunnen er niet meer overlappende gebieden gemaakt worden zoals bij Zevenhuizen-Moerkapelle en Nieuwerkerk, waar beiden dus straks via de kabel te ontvangen zijn? Wie bepaald dat? Kan het college hier een stimulerende rol in spelen?

3.       Kan bij een calamiteit, zeker in het grensgebied, niet standaard beide regionale omroepen ingeschakeld worden? Of kunnen er desnoods afspraken gemaakt over het onderling doorverwijzen bij een calamiteit?

In Bloemhof, één van de dichtst bebouwde wijken van Nederland, is nergens een plek om te voetballen. Voetballen op straat is niet veilig, en omwonenden zijn ook niet erg enthousiast daarover. Gelukkig gaat er dat veranderen. De bewoners in Bloemhof hebben het Zwijndrechtseplein genoemd als een plein voor jongeren vanaf 12 jaar. De omwonenden hebben ingestemd met de komst van een pannakooi waarin de jongeren zich met een voetbal uit kunnen leven. Er komen wel afspraken over wanneer dat kan: pleinregels. Jongeren en omwonenden gaan ze samen bedenken. De politie gaat de pleinregels handhaven.

Het Bloemhofplein is één van de weinige speelplekken in Bloemhof. En veel kinderen en jongeren willen daar gebruik van maken. De deelgemeente wil dat deze plek goed ingericht wordt, en daarom mocht iedereen uit de buurt zeggen wat de wensen zijn: de kinderen van de basisschool, jongeren en omwonenden. Daarvan werd een gezamenlijke wensenlijst gemaakt. Vervolgens mochten de kinderen, jongeren en omwonenden een keuze maken tussen twee ontwerpen. Het werd een unanieme keuze. Bovendien gaven bewoners aan dat ze ook graag het elektriciteitshuisje opnieuw beschilderd zien. Dat gaan we in 2007 doen.

Bloemhof heeft hard plekken waar jongeren en kinderen goed kunnen spelen nodig. Daar zetten we ons, als dagelijks bestuur, dan ook stevig voor in. Ik vind het geweldig hoe de kinderen en de jongeren en de omwonenden met elkaar over hun wensen praten en er vervolgens samen een keuze maken. Ook belangrijk is dat de jongeren en omwonenden van het Zwijndrechtseplein samen om tafel gaan zitten om met elkaar pleinregels af te spreken. Dit is een goed voorbeeld hoe we met elkaar om willen gaan in Feijenoord.

Kurdistan
mijn land
met goede mensen
ik ben alles kwijtgeraakt
oorlog

Nederland
mooi land
mijn nieuwe land
als mijn nieuwe droom
vrede

Bikhal Ahmed Aziz

Gisteren was ik bij de locatie op de Hillevliet van het Zadkine college, waar ik getuigschriften mocht uitreiken aan mensen die met goed gevolg een cursus hadden gevolgd bij de Roteb over milieu. Het was enorm gezellig. Wat me vooral opviel was de gigantische motivatie waarmee mensen kennis namen van de leerstof. Nu was die op zich niet opzienbarend. Er stond in dat je geen papier op de grond moet gooien en dat ratten vieze beesten zijn. "Duh", zouden sommigen zeggen. Waar het bij de stof natuurlijk vooral om gaat is overbrengen dat Roteb, samen met de inwoners van deze stad (jaja, ook de bestuurders en ondernemers), verantwoordelijk is voor het schoonmaken en -houden ervan.

De motivatie zat bij de leerlingen (het waren er honderden) er vooral in, dat mensen erbij wilden horen. Nederlands praten. Weten welke diensten waar zitten, en wat ze doen. Gefeliciteerd, Roteb! Gefeliciteerd, cursisten! Gefeliciteerd Rotterdam!

Aan het einde kreeg ik van Aartje van den Akker van Zadkine een prachtige bos bloemen, het boekje Lang niet gehoord mijn vriend (waar bovenstaand gedicht uitkomt) en zag ik nog net het laatste optreden van de Rotte Herders. Wat een rijke stad!

Op de nieuwjaarsreceptie van de deelgemeente wordt de vrijwilligersprijs “De Ring van Feijenoord” uitgereikt. Er kunnen vrijwilligers en vrijwilligersorganisaties worden genomineerd voor deze prijs (een eerste prijs van € 6.666,- en een 2e prijs van € 3.334,-). De commissie die zich bezighoudt met het bepalen van de winnaars heeft in haar eerste vergadering aangegeven vooral waarde te hechten aan nieuwe vrijwilligersinitiatieven, initiatieven die gericht zijn op de verbetering van de leefbaarheid voor alle bewoners van de buurt, wijk of deelgemeente en waarbij bewoners zoveel als mogelijk worden betrokken. Zowel personen als organisaties kunnen worden genomineerd. Nominaties kunnen nog tot uiterlijk aanstaande dinsdag 19 december voor 12.00 uur worden aangeleverd. Dat kan via de mail: a.biekman@feijenoord.rotterdam.nl.

Graag een beknopte , maar heldere motivatie.

Vandaag heb ik mensen niet helemaal blij kunnen maken. Op een gezellige straat in Hillesluis liepen wat zaken niet goed. De deelgemeente werd erover benaderd, en het meeste hebben we kunnen oplossen. De verkeerssituatie wordt verbeterd (hogere verkeersheuvels), een perkje is gesnoeid, dat soort dingen. Over één zaak zijn we het niet met elkaar eens: op deze straat wordt al sinds jaar en dag gedoogd dat auto's met twee wielen op een plaat geparkeerd staan waar dat eigenlijk niet mag. Dat levert soms een onveilige situatie op, en belemmert het uitzicht op een klein parkje.

Nu ben ik vooralsnog van mening dat dat gedogen moet ophouden. Vandaag heb ik daar met een paar buurtbewoners gesproken, en die maakten een terecht punt. Ze zeiden: "jij woont hier niet, er zijn weinig goede parkeerplaatsen in de buurt, de bewoners hebben er geen last van, en het wordt al jaren gedoogd. Waarom moet het dan veranderen? ".

Een deel van het antwoord ligt erin, dat we voor heel Rotterdam willen dat het beeld op straat beter wordt. Daar hoort bij dat de boel schoon en heel is, maar ook dat er niet overal auto's geparkeerd staan. Dat verbetert de uitstraling, en draagt daarmee bij aan een gemeente waar mensen willen wonen. De afweging is telkens tussen algemeen en publiek belang. daarvoor moeten we soms streng zijn.

Abonneer je op de Parlementaire Nieuwsbrief en blijf op de hoogte van wat er in Den Haag gebeurt.

Klik hier.

Vandaag één van de laatste statenvergaderingen die ik meemaak. Althans: als statenlid. Per maart 2007 zit mijn periode erop, en ik ben niet verkiesbaar voor een volgende. Het fractiesecretariaat is overgedragen, net als de meeste van mijn woordvoerderschappen, dus ik zit er wat minder actief bij. Dat geeft me een mooie aanleiding om wat na te denken over gisteravond.

Ik had eerst een inloopuur in de wijk Feijenoord. Ik kwam te laat en moest te vroeg weg, en er waren veel dingen te bespreken. In de wijk Feijenoord is nogal wat overlast van jongeren, en zijn plekken waar mensen zich onveilig voelen. Om dingen helder te krijgen en beter te kunnen bespreken ga ik daar in januari weer langs. Ook was er een mevrouw die geen antwoord had gekregen op een brief aan de deelgemeente. Dat kan dus niet. Bij de provincie heb ik samen met VVD en CDA een initiatiefvoorstel ingediend dat er juist op gericht is mensen in dit opzicht netter te behandelen, dus ik kan me de boosheid hierover goed voorstellen. Maar goed: te veel mensen in een te kleine ruimte, te weinig tijd en teveel problemen. Dat doen we volgende keer dus beter. Gelukkig waren er een paar mensen die graag wilden helpen met een vervolgbijeenkomst te plannen, want ook hier denken mensen graag mee, en doen graag mee. Op z´n Rotterdams dus.

Ik moest eerder weg omdat OOG (Oleander Overleg Groep) een avond had belegd over veiligheid en groen. Ik kwam binnen toen wijkagent Anton een goed verhaal hield over de mogelijkheden en onmogelijkheden van veiligheidshandelen. Mensen dachten graag mee. Vervolgens werd de mensen gevraagd ideeën op papier te zetten om meer groen in Bloemhof neer te zetten. Dit naar aanleiding van een motie van Celina do Patrocino, die erg veel werk heeft verzet om hier geld beschikbaar voor te stellen. Het gaat niet alleen om het groen, maar juist om de betrokkenheid van inwoners van de wijk bij het nadenken hierover. Twee gespreksonderwerpen, lekkere hapjes,  gezellige sfeer. Ook veel problemen, maar we konden er beter met elkaar over praten. Dat gaan we dus vaker doen.

Van sommige woorden weet ik nog precies waar ik ze voor het eerst geleerd heb. Het woord "compromis" bijvoorbeeld, ken ik van het liedje "De Wandelvrienden", dat ik op jeugdkamp zong:

"maar het meisje was een loze guit,
kom, zo sprak zij, sluiten wij een compromis,
en toen kuste zij de ene
d'ander nam zij op haar knie"

Helaas hoor ik steeds vaker "compromis" rijmen op "vernis". Bont maakte radio 1 het vandaag: "compromiën", als meervoud van compromis. Mensen. Doe toch eens wat voorzichtiger met de taal!

Met compromissen zelf aan de andere kant hoef je soms niet al te voorzichtig te zijn. Bij sommige tegengestelde belangen kan immers het vaak goed zijn om ergens in het midden uit te komen. Een gezond Hollands streven. Maar dat is wat anders dan de middelmatigheid waar sommige compromissen op uitdraaien. Soms is het daarom beter om radikale keuzes te maken. Die weliswar zijn soms fout, of schrikken mensen om andere redenen af ("help! geen consensus!") maar in ieder geval maakt het zaken helder. Vandaar: generaal pardon. Vandaar: voet bij stuk houden. Vandaar: hop! kom op met die motie van wantrouwen tegen Verdonk, zodat de weg vrij ligt voor een coalitie met CDA, VVD en PvdA. Dan zit het CDA gewoon weer in het midden, is de VVD rechts- en PvdA linksbuiten.

Hoewel ik vaak op B3ta kijk, had ik deze plaatjes nog niet gezien.

Zoals je op de foto kan zien zijn omgansgvormen rond de Stampioenstraat redelijk informeel. Toch gebeurt het wel eens dat er onduidelijkheid is over wát nu precies wél en niet mag, en dan komt een enkele keer de politie erbij. Daarom is het goed dat er straatregels zijn. Daar staan dingen in die we allemaal wel weten (we plagen elkaar niet, we laten de boel heel), maar ook dingen waar buurtbewoners elkaar op kunnen aanspreken, zoals de afspraak dat het na 22.00 uur stil is. Zoals wel vaker zijn deze regels niet zozeer het begin van een goede relatie, maar meer het sluitstuk van een heel proces waar allerlei betrokkenen met elkaar hebben gesproken over hoe het beter kan in de straat. Ik mocht de regels vandaag onthullen. Het was erg gezellig: ik voerde een toneelstukje op met partijgenoot en opbouwwerker Necat Kaya: we lieten eens goed zien hoe het nou niet moet.

daarna voetballen en een groepsfoto. Onder de aanwezigen ook twee illegalen die -denk ik- alvast gebruik maakten van de pardonregeling (ik noemde die regeling vandaag per ongeluk de Generaal Pardonk). Ik kon er ééntje tijdens het eten betrappen. Joehoe! Mevrouw Verdohonk!