Calvé pindakaas wordt sinds gisteren niet meer in Delft gemaakt, maar wel vanaf juli in Feijenoord. Denk daar aan als je pindakaas koopt. Wie is er niet groot mee geworden. Binnenkort dus bij "iedereen" gratis reclame voor onze mooie deelgemeente op tafel!
Gisteren had ik een kennismakingsgesprek met de bomenridders, een groep actieve Rotterdammers die zoveel mogelijk groen willen houden en krijgen. Ik kende ze al van naam; mijn voorgangster had frequent contact met ze. Bij een aantal aanvragen voor kapvergunningen ging ze met de bomenridders kijken of er nou echt gekapt moest worden, en of dat er soms andere mogelijkheden waren.
Het is een kundige en betrokken groep mensen, en ik was blij verrast door hun inzichten. Zo wist ik bijvoorbeeld helemaal niet dat het mogelijk was om sommige bomen een endje verticaal te verplaatsen. Ik heb met ze afgesproken dat ik ook bij aanvragen voor ingrijpende kapvergunningen een beroep ga doen op hun expertise.
Overigens doen we al heel veel aan het behoud en vermeerdering van het groen in Feijenoord. Dit jaar plaatsen we al ruim 200 bomen, waar nogal wat bijzondere exemplaren tussen gaan zitten. Jammer dat dit weinig gezien wordt, en vooral jammer dat veel Rotterdammers vaak niet weten hoe groen Rotterdam eigenlijk is. Maar goed, om dat scherper te krijgen is het groenjaar verzonnen.
Er is nog een ander aspect dat ik met dergelijke actiegroepen probeer te delen; overheden worden regelmatig benaderd met vragen die álle inwoners aangaan. Sommige overheden vinden het dan hun taak om onmiddelijk beslissingen te gaan nemen. Zonde, want aan de andere kant proberen we op allerlei manieren mensen meer, vaker en beter te betrekken bij het nemen van overheidsbeslissingen!
Beslissingen in de buitenruimte horen daar bij uitstek bij. Er komen veel eisen en wensen op ons af: mensen willen op de 6,33 km2 graag allemaal wegen, speeltuinen, bomen, hondenuitlaatzones, geen hondenuitlaatzones, winkels, huizen, water, parken, restaurants. Het is heel goed als mensen daar zélf over met elkaar in discussie gaan. Ik heb de bomenridders (net als andere actiegroepen) dan ook óók geadviseerd om langs te gaan bij de bewonersorganisaties, moskeeën, buurthuizen en andere georganiseerde bewonersgroepen om dáár ook hun verhaal te houden. De buitenruimte is immers van ons allemaal.
De gemiddelde bevolkingsdichtheid in Nederland is 394 personen per km2. Zuid Holland is de meest dichtbevolkte provincie: meer dan 1200 personen per km2. Rotterdam is twee keer zo vol: de bevolkingsdichtheid is hier 2.837 personen per km2.
In Feijenoord is de bevolkingsdichtheid ongeveer 11.200. (72.320 mensen op 6.33 km2). Hoger dan in Peking of Delhi.
Hoog bezoek vandaag aan Hillesluis; kamerleden Chantal Gill'ard, Jeroen Dijsselbloem en Staf Depla kwamen een kijkje nemen. Eerst ontving college René Kronenberg ze om ze te vertellen over wat er allemaal op en rond de Beijerlandselaan gebeurt, daarna ontvoerde ik ze naar vrouwenhuiskamer NISA.
Al eerder schreef ik over de heer Caymaz. Na een vervelelende periode (verloren geraakt in de deelgemeentelijke bureuacratieën) kon hij weer shoarma verkopen op het Zuidplein. Dit was vooral te danken aan zijn buurvrouw, die hem hielp bij het schrijven van brieven. Als je even kennis maakt met mijnheer Caymaz, blijkt hij een verrassend mens. Niet alleen verkoopt hij shoarma; hij heeft filosofie gestudeerd, denkt na over gezonde voeding voor kinderen uit de omgeving. Maar dat is niet alles; mijnheer Caymaz is ook theatermaker, dichter en bedenker van ideeën over hoe we het Zuidplein leuker en gezelliger kunnen maken. Mijnheer Caymaz is daarmee een voorbeeld van veel mensen "op zuid"; getalenteerd, betrokken, hardwerkend, en met talenten waar veel meer mee gedaan kan worden.
Vanavond heb ik weer eens een broodje bij hem gegeten en bijgepraat; ik was ind e buurt want ik had een bijeenkomst in het theater op het Zuidplein. Over cultuur. "Het culturele hart van zuid".
Dat ik een paar minuten te laat was, was mijn schuld, maar dat was nog geen reden om mij een badge te geven met de naam "Robert Barogh" erop.
Tijdens de inleiding waren een aantal Hoge Pieten uit de Rotterdamse cultuurwereld uitgenodigd om Verstandige Dingen te zeggen. Er werd ook veel verstandigs gezegd, maar er was ook wel wat prietpraat bij. Zo was er een mevrouw van de International Blablabla Belangrijk Belangrijk foundation, die vertelde dat ze wel vier keer op zuid was geweest. Nou, voor een zo, belangrijke Rotterdamse organisatie, is dat verduveld weinig. Waar ik me vooral erg aan ergerde, was dat ze daarmee vooral liet zien dat ze vond dat Zuid helemaal niet bij Rotterdam hoorde. En dat het een soort antropologische exercitie was om eens te kijken of daar ook"iets met cultuur" gedaan kon worden.
Toen volgde een man van een kunstcentrum die zijn inleiding begon met eens even fijn op Feijenoord spugen, waar ze niets beter weten te doen met jongeren dan ze "een podium geven". Ik reageerde erop met de subtiliteit die mij in dergelijke gevallen zo kenmerkt.
Enfin, wat volgde was een verder alleszins redelijke discussie. In een uitstekende workshop (waarin we tot de conclusie kwamen dat we toch vooral de al aanwezige talenten moesten bevorderen, niet teveel moesten beloven, en uit moesten gaan van eigen kracht van Zuid), werd gevraagd om "iets wat we meteen konden doen". "Praten met mijnheer Caymaz!", was mijn eerste advies. Bij de samenvatting van de avond werd er van uitgegaan dat ik dat in overdrachtelijke zijn bedoeld had. Dus niet: we moeten écht met hem gaan praten. En zeker die cultuurmensen die Zuid alleen van de plaatjes en verhalen kennen.
Vandaag een bijzondere dag: ik gaf een gastles op het Bonaventuracollege in Leiden. Deze school is de opvolger van mijn oude school; het Agnes College, eerder de RK Agnes Scholengemeenschap. Ik mocht vertellen over hoe het is om bestuurder te zijn, en hoe dat nou allemaal gekomen is. Er zijn vast nog veel meer Agnessers die in de politiek verzeild zijn geraakt; het was een school waar veel aan politiek gedaan werd. Ik herinner me er in ieder geval één, die ik nu ook nog wel eens spreek: Rabin Baldewsingh, waarmee ik aan het begin van de jaren '80 nog een discussiebijeenkomst over de atoombom heb georganiseerd.
De docent, Henk Postma, herinnerde mij eraan dat er een onvolledigheid op mijn weblog staat; in 2005 schreef ik immers dat ik zijn lessen niet hoefde te volgen, omdat ik een leerlingenstatuut aan het schrijven was. Hij wacht nog steeds op de resultaten daarvan. Waarvan akte.
Na de gastles heb ik nog wat herinneringen opgehaald met een aantal docenten die vijfentwintig jaar geleden ook op het Agnes rondliepen: Nico Koek, Max Bayer. Het was een feestelijke middag!
Persbericht:
De Voorzitter van de Tweede Kamer, mevrouw Gerdi A. Verbeet, zit op dinsdag 20 mei a.s. de finale van de Nederlandse Grondwetsquiz voor. In de Oude Zaal van de Tweede Kamer strijden 10 Kamerleden, 10 parlementair journalisten en 10 burgers om de titel "Grondwetskenner 2008". De jury bestaat naast mevrouw Verbeet uit Hans Dijkstal en uit hoogleraar staatsrecht prof. Wim Voermans van de Universiteit Leiden. De Nederlandse Grondwetsquiz wordt georganiseerd door het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. De winnaar krijgt een prijs uit handen van Minister Ter Horst.
In 1994 schreven mijn toenmalige (hoog-)leraren Andeweg en Van Gunsteren het boek "Het grote ongenoegen", over het vermeende bestaan van een "kloof" tussen burger en politiek. Veel mensen zijn van mening dat die te groot is, en dat er een bijzondere verantwoordelijkheid ligt bij politici om die kloof te verkleinen. Op zich ben ik het met iedereen eens die zegt dat politici veel vaker en meer en beter moeten uitleggen en vertellen waar ze mee bezig zijn. Immers: het belangrijkste wat ze doen is het in stand houden van het politieke systeem, en we moeten blijven uitleggen dat dat systeem toch te verkiezen valt boven een systeem waarbij mensen zich moeten laten overtuigen door kalasjnikovs en concentratiekampen.
Maar: er zijn er ook die denken dat de kloof overbrugd noet worden door te laten zien dat politici en bestuurders écht ook alleen maar gewone mensen zijn. Mensen die iedere keer dát willen laten zien, roepen politici op om carnaval te vieren, en mee te doen met de ene idiote kennisquiz na de andere.
- Wat gaat u doen?
- Ik ga luisteren naar de burger
Wel, voor alle mensen die hier nog aan meedoen: lasciate ogni speranza. nutteloos. Die burger wil helemaal niet dat er naar hem geluisterd wordt; hij wil zien dat er naar hem geluisterd is. Dus, voor al die politici en bestuurders die nu nog bezig zijn met in de krant te komen met hun kwissen, pyama's, overspel en goedkope retoriek: aan de slag. Dingen voor elkaar krijgen en laten zien dat je dat hebt gedaan. En denk erom: het reces komt er aan. Dat is een vergaderpauze. Geen vakantie. Aan de slag, zeg ik toch!
Door een nieuwe php-versie kan ik even geen plaatjes of links plaatsen, dus die houden we tegoed. Gisteren een spannende dag op Katendrecht: in aanwezigheid van (oud-)hoogwaardigheidsbekleders en tientallen leden, sympathisanten en andere betrokkenen bij de Chinese Evangelische Gemeente mocht ik een bord onthullen en de eerste paal slaan voor de Chinese Kerk die over een maand of 15 op Katendrecht geopend zal worden. Het was een bijzonder moment. De eerste Chinezen kwamen in 1911 naar Katendrecht, en vormden vanaf de jaren '20 een hechte gemeenschap die altijd een band met Rotterdam en Katendrecht heeft behouden. Zie ook hier.
Feest in Feijenoord! Koninginnedag was als vanouds gezellig. Op de Beijerlandselaan was een enorme vrijmarkt. Ik heb me weten in te houden. 's Middags feest op het Deliplein, waar de meeste werkzaamheden nu afgerond zijn. Binnenkort zal daar krachtstroom aangelegd worden, en kunnen er nóg meer feestjes georganiseerd worden. Die op Koninginnedag was erg bijzonder en heeft zelfs een prijs gewonnen, die door Ivo Opstelten werd uitgereikt. Ik heb het niet meegemaakt; ik was met de familie een paar dagen weg. Maar ik was maar een paar uur eerder vertrokken; eerst moest ik natuurlijk even langs de Donkerslootstraat. Actieve buurtbewoners hangen daar op vlagdagen de hele straat vol met vlaggen. Een prachtig gezicht. Voor het goeie effect kwamen ze vlaggen tekort, die prompt door Kwantum ter beschikking werden gesteld. Fantastisch! Zo zorgen het bedrijfsleven en bewoners voor een betere buurt. Snel door naar de oudste speeltuin van Rotterdam: De Vaan. Dankzij een goeie samenwerking tussen allerlei partijen waaronder stedelijke diensten, Pact op Zuid, vrijwilligers en de deelgemeente is die gigantisch opgeknapt. De opening was een gezellige chaos, niet alleen omdat het regende en de festiviteiten naar binnen verplaatst moesten worden, maar tot overmaat van ramp viel de electriciteit uit en moesten we de speeltuin gillend openen. Het maakte het feest er niet minder om. De speeltuin is een symfonie van uitersten geworden: de modernste en geavanceerde speeltoestellen en even verderop speeltoestellen die speciaal voor ouderen en gehandicapten bedoeld zijn. Ga er eens kijken; je krijgt er geen spijt van.
Buurtbewoner Hisko Baas stuurde me bovenstaande foto. Klik op de foto voor een groter exemplaar.
