Tien minuten voor één van de langste vergaderingen uit de geschiedenis van de deelgemeente belt de directeur van het Haagse Theater Pierrot en het al even Haagse Openluchttheater Zuiderpark, Hans Hollander, met de mededeling dat hij een nieuwe baan heeft. Op zich is het niet verbazend: toen we hem aannnamen zochten we een jonge en ambitieuze aankomende directeur die na een paar jaar door zou stromen naar een groter theater. Ik had alleen gehoopt dat hij nog een jaar (of twee) bij ons zou blijven om de doorstart helemaal af te maken. Jammer is het dus wel. 

Aan de andere kant: Theater Pierrot en het Openluchttheater hebben -juist nú- wel wat te bieden aan een opvolger. Een gezonde financiele situatie, een uitstekend perspectief, gemotiveerd personeel, een geprogrammeerd seizoen, een huisstijl die staat als een huis.
 
Bij ons rust nu de taak om een nieuwe directeur voor beide theaters te zoeken; over een paar dagen zullen we een vacaturetekst plaatsen.

update download de vacature nu ook hier.

Mei 2007 hebben we besloten om de subsidierelatie met BdF met ingang van 1 januari 2009 te beëindigen. Naar aanleiding hiervan heeft de Deelraad ons de opdracht gegeven om een herijking van het beleidskader voor de bewonersondersteuning in de deelgemeente Feijenoord te maken. Dit beleidskader dient als leidraad voor het aantrekken van een nieuwe professionele organisatie voor bewonersondersteuning.

Meer informatie is hier te vinden. Zelf een complete set bestanden downloaden? Klik hier!

Van die verschrikkelijke avond (voor Robert Barogh) zijn dito filmbeelden. Volg deze link en wacht een minuut of 6. Iemand van een reclamebureau had me al lachend op het bestaan ervan gewezen, maar vandaag kreeg ik serieuze, aanvullende en meer precieze informatie van een kundige ambtenaar. Zo zie je maar; het bedrijfsleven is ook niet altijd alles.

Vaak roep ik dat niet integratie het grootste probleem is in de deelgemeente Feijenoord, maar de sociaal-economische positie. Soms volgt op dit klassiek-marxistische standpunt hoongelach, maar vandaag verscheen een onderzoek dat het standpunt ondersteunt (bron: de parlementaire nieuwsbrief. Zie ook de website van het Hilda Verwey-Jonker Instituut)

De overheid moet ervoor zorgen dat er in probleemwijken een gemengde populatie ontstaat, met minder werkloosheid, minder uitkeringsafhankelijkheid en een levendig midden- en kleinbedrijf. Dat is een van de aanbevelingen die het Verwey-Jonker Instituut en het Willem Pompe Instituut van de universiteit Utrecht doen in een vandaag gepresenteerd onderzoek. De instellingen dringen tevens aan op extra investeringen in openbare orde en veiligheid. Streng toezicht op de leerplicht zou ook een goede zaak zijn, menen de wetenschappers, die er verder voor pleiten het gebruik van alcohol meer terug te dringen. De instituten komen tot die adviezen nadat uit onderzoek onder 2300 leerlingen uit de eerste drie klassen van het voortgezet onderwijs blijkt dat de wijk waarin een kind woont, voor een deel bepaalt of dat kind het criminele pad op gaat. Een buurt met veel criminaliteit en drugsgebruik geeft jongeren immers de boodschap af dat het ‘om normale verschijnselen gaat’, aldus de onderzoekers. Crimineel gedrag van jongeren hangt daarnaast samen met schooluitval en de vriendengroep van een kind. Anders dan tot nu toe werd aangenomen speelt etniciteit een veel kleinere rol. Allochtone kinderen vertonen dan wel vaker crimineel gedrag, maar ze wonen vaak in de slechtste buurten met de slechtste woningen én een hoge werkloosheid.

Het is ook weer eens een bewijs dat we niet op de slechte weg zitten met onze interventieteams, CJG, aandacht voor buitenruimte, economische programma's, veiligheidsaanpak, antidrugsbeleid, leerwerktrajecten, bewonersparticipatie etc etc etc

De Imam van de KocaTepe moskee, Mehmet Karahan, nam vandaag na 4.5 jaar dienst in Feijenoord afscheid. Ik bood hem namens de deelgemeente een fraai aandenken aan de stad Rotterdam aan. Hij heeft veel betekend voor de Turkse gemeenschap, en we hadden altijd fijn contact. Jammer dat hij weggaat! De nieuwe imam doet op dit moment inburgeringsexamen in Turkije, en we verwachten hem binnenkort.

De Ombudsman kreeg de volgende mail:

geachte   heer

betreft  . parkeren in de wijk   ( XXX)  deelgem feijenoord

in de straat staan steeds weer groote vrachtautos.die zorgen voor overlast in de xxxstraat  xxstraat xxxxstraat maar er word niets aan gedaan ook niet door  wijkagent nou dan maar betaaldparkeren ( en waarom niet betaaldparkeren in de wijk (XXX) 

en klachten over de politie r.dam zuid deze heren doen niets voor de burger bij overlast   zo als overzicht houden op de burger last van hele groepen jongeren (turken ) marokaanen ) bij druks overlast in de wijk en op de xxxweg/xxxweg met anderen woorden je mag alles maar nog net niet op de kop scheiten bij oom agent

Hij stuurde de mail door met het volgende begeleidende briefje:

(...) Tot mij wendde zich mw xxx met bijgevoegde e-mail.

Ik ga ervan uit dat u haar ongenoegen over het parkeren van vrachtauto's en de drugsoverlast nog niet kent en vraag u de behandeling van de e-mail over te nemen. (...)

We doen het graag hoor, maar die andere klachten dan?

Vanochtend werd door de wethouder en de minister het charter ondertekend waarmee de samenwerkingsovereenkomst tussen de deelgemeenten, het rijk, de woningbouwcorporaties en de stad werden bekrachtigd. In gewone mensentaal: we hebben afspraken rondom de Vogelaaraanpak. Een miljard euro voor de oude wijken in Rotterdam. Aan de slag!

It takes a village to raise a child is de losse, maar bekend geworden vertaling van het Swahilispreekwoord Asiyefunzwa na mamae hufunzwa na ulimwengu. Inderdaad: je hebt de hele gemeenschap nodig om een kind op te voeden. Ik voeg daar aan toe: it takes a country to build a community. Gelukkig hoeven we het in Rotterdam dan ook niet alleen te doen. Ministeries (BZK, VROM, VWS), diensten (ROTEB, Werf), Politie, Brandweer; we doen allemaal mee. In projecten als Pact op Zuid, Vogelaarwijken, laten we zien dat we het serieus nemen.

Een grote stap daarin is de Sociale Index, die vandaag gepresenteerd werd. Ik ben er een grote fan van.

Toen ik voor het eerst hoorde dat er een dergelijke index zou komen was ik opgelucht, maar ook een beetje bang. Opgelucht was ik, omdat er na de (overigens terechte én succesvolle) aandacht voor veiligheid de mensen weer centraal gesteld worden. Een beetje bang was ik, omdat ik dacht dat er wéér uit zou komen hoe belabberd de situatie in veel Feijenoordse wijken nu eigenlijk is. Dat laatste valt (een beetje) te nuanceren; behalve de resultaten die we verwacht hadden, blijkt er ook uit dat we er op veel gebieden minder slecht voor staan dan we misschien vreesden.

De aanpak blijft hier een zaak van veel mensen en diensten. Er wordt hard gewerk, en de resultaten zijn vaak goed zichtbaar. Zo niet waar het de openbare verlichting betreft.  Maar zelfs nu we weten wat er aan schort, en drie maanden nadat er een groot stuk over in de Volkskrant stond:
- brandt op de Brielselaan één op de drie lantaarnpalen;
- brandt op de Maashaven OZ de verlichting 24 uur per dag;
- doet de verlichting rond de ovonde het regelmatig ook 24 uur per dag, maar zijn er 's avonds nog wel eens problemen;
- brandt veel verlichting rond de Rijnhaven niet. Ook niet overdag;
- zijn er nog steeds storingen op het noordelijk maashavengebied.

Wat is er gebeurd?

Een jaar geleden is bij werkzaamheden een kabel geraakt; toen men daar achter kwam, kon er niet meer in de dijk gewerkt worden omdat het waterschap het niet toestaat dat er tussen het najaar tot het voorjaar in dijken wordt gewerkt. Eneco is eigenaar van de kabels, maar het heeft een half jaar geduurd voordat ze erachter kwamen en ons informeerden.

Die kabels moesten hersteld worden. Dat is gebeurd, maar ze bleken bij oplevering niet goed te werken. Nu is Eneco op zoek naar waar de problemen zitten. Meer is er niet uit te krijgen.

Noch via de "gewone" servicenummers en de daarchter werkende "managers", noch via de woordvoerders van de Raad van Bestuur wordt werd sjoeche gegeven. We worden niet geinformeerd over de voortgang, en erger: de problemen worden niet opgelost. Bij de presentatie van de Sociale Index heb ik Eneco dan ook gekwalificeerd als "Klootzakken".

Veiligheid is zo sterk als de zwakste schakel. In de deelgemeente worden tonnen uitgegeven aan particuliere beveiliging, camaratoezicht en preventief fouilleren. Maar als de lantaarnpalen het niet doen, blijft het onveilig.

Eneco is die zwakste schakel.

update mijn taalgebruik heeft me een reprimande opgeleverd. Terecht natuurlijk.

Na een oergezellige opening ging ik gisteren eens kijken hoe het Sportpark Helderheid erbij lag. Tot mijn verbijstering heeft een stel eikels alweer een aantal dingen (waaronder het bordje) gesloopt.

Na een late vergadering AZR (jaarrekening, kaderbrief, om eens twee onderwerpen te noemen) zit ik met een lekker ontbijtje van het SimitPaleis (een goede start van de dag) wat te surfen. Ik zit licht te balen, want een goede stagiaire, waar we nogal ons best voor hebben gedaan om haar hier te krijgen, heeft gisteravond een mailtje gestuurd dat ze toch liever meedoet met de Nationale Denktank; een gezelschap van veelbelovende slimmerikken. Ieder jaar krijgt de groep een opdracht over een maatschappelijk thema. Nu zal dat allemaal wel, maar het is toch ook bekend dat als je in groepsverband over maatschappelijke thema's praat, de samenstelling van de groep voor een groot gedeelte bepalend is voor de uitkomst. Zo op het eerste gezicht lijken de groepen briljantjes nogal éénzijdig samengesteld. Maar goed, ik wens de stagiaire en haar collega's een goede start van hun carriere.

Maar is dat het wel? Sinds mijn tijd bij de ING (en als Montessoriaan, natuurlijk) hanteer ik de kreet learning by earning te pas en te onpas: leren door doen. En dan is een omgeving als de Deelgemeente Feijenoord toch een betere omgeving. Want ondanks het feit dat de bijeenkomst gisteravond leek te gaan over saaie officiële documenten, ging het feitelijk over de vraag wat zijn de grootste problemen hier, en wat kunnen we eraan doen? Nou, problemen genoeg, en gelukkig zijn we niet de enigen die er wat aan doen. Vandaag vindt een bijeenkomst plaats over perinatale sterfte. Eén van de conclusies van onderzoeken daarnaar is dat je als pasgeboren baby in de Deelgemeente Feijenoord een veel grotere kans hebt om dood ter wereld te komen of in de eerste week van je leven te overlijden. Met name in de Surinaamse en Antilliaanse groep: hier is de kans op overlijden 50% hoger dan bij autochtonen. Wij zijn ervoor om kinderen die hier geboren worden een goede start te bieden. Daarvoor hebben wij een CJG (Jong XL) en geven we miljoenen uit aan zorg, veiligheid en onze interventieteams. Deprimerend, vaak, maar erg nodig en altijd interessant.

Voor mensen die nóg niet overtuigd zijn van het feit dat we alle steun kunnen gebruiken het vast interessant kennis te nemen van de reacties op het artikel in het AD over de bijeenkomst van vandaag, of die op Rijnmond.

Zometeen komt mijn christendemocratische vriend Wim van de Camp een werkbezoek brengen aan de deelgemeente, dus ik moet snel en ongenuanceerd bloggen.

Omdat ik aan het werk was, moest ik het PvdA-congres missen. Vanaf een afstandje (Breda is niet al te ver weg, althans in kilometers) heb ik me vooral verbaasd over het uitroepen van integratie als "hét" thema voor de PvdA.

Tien of twintig jaar geleden zou dit inderdaad misschien "hét" thema kunnen zijn. In 2008 is dit alweer zo uitgekauwd, en als onderwerp zó geclaimed door andere partijen, dat je je afvraagt wat je ermee moet. Bovendien: die multiculturele samenleving is een feit. Die samenleving wordt de PvdA wel eens aangewreven, maar laten we toch niet vergeten dat het vooral de fabrieken waren die de gastarbeiders vanaf de jaren '60 naar Nederland hebben gehaald. Tussen die fabrieksdirecteuren zaten, denk ik, nauwelijks PvdA-ers. Het enige wat je de PvdA kan verwijten is dat ze oog hebben gehad voor de situatie waar veel gastarbeiders in terecht kwamen. Dat gezinshereniging zó'n vlucht heeft genomen, had niemand kunnen voorzien, maar is wél het gevolg van kabinetsbeslissingen waar óók andere partijen partij bij waren.

In 2008 speelt heel wat anders: veel immigranten en hun kinderen hebben nog te weinig toegang tot werk, inkomen en macht. Dat is nou nog eens een klassiek én actueel PvdA-thema! Bovendien een thema dat het "hét" thema "integratie" overstijgt.

Op het gebied van integratie speelt wel een interessant dilemma: de rol van de moskeeën. In ieder boek over participatie en emancipatie staat dat emancipatie in fasen verloopt: helpen overleven - belangenbehartiging - maatschappelijke betrokkenheid. En juist in die fase bevinden veel moskeeën en zelforganisaties zich. Ook de overheid weet de weg naar moskeeën en zelforganisaties vaak te vinden als het gaat om thema's die er -althans in de ogen van de overheid - bij moskeeën toe doen: eerwraak, huiselijk geweld enzovoort. Zonder onrecht te willen doen aan deze thema's; maar de moskeeën zélf willen soms méér. Maar: als ze voor hún onderwerpen aankloppen bij diezelfde overheid krijgen ze soms geen respons; de Nederlandse houding (of interpretatie) ten opzichte van de scheiding tussen Kerk en Staat verhindert soms de toenadering.

Juist over dít thema had ik onlangs een interessante bijeenkomst, waar vast nog één en ander uit zal volgen.

Een bijzondere en emotionele middag; vandaag werd het bord op het Helderheidpein onthuld. In het kort de geschiedenis; in 2006 kwam ik er voor het eerst, samen met mijn vriend en partijgenoot Thijs Reuten. Toen was het nog een grauw asfaltpleintje. Er kwamen een paar kereltjes op ons af die me vroegen of er kunstgras kon komen. De deelgemeente heeft het er neergelegd, en toen we het pleintje wilden openen, bleek er opeens in grote letters HELDERHEID op de muur te staan. Ik vroeg me af wat dat te betekenen had, en een paar mensen legden me uit dat Helderheid de naam was waaronder hip-hopartiest Breyten Muskiet (1987-2004) bekend stond. Hij werd ook wel de Nederlandse Biggy Smalls genoemd. In ieder geval was het een betrokken en inspirerende rapper.

Nadat ik van de mannen van de Tuigcommissie (Moorder E, Cryptisch en Mike Metal) gehoord had wat Helderheid voor hen en de wijk betekend heeft, hebben we besloten het sportpark officieel naar hem te vernoemen. Vandaag heb ik, samen met de moeder van Helderheid, gospelzangeres Joany Muskiet, het bord onthuld.

update een oplettende lezer meldt me dat ik al in 2005 om meer Helderheid vroeg

We zijn er niet alleen voor bewoners, maar ook voor bedrijven. Zeker voor bedrijven als Hunter Douglas, die een hechte en lange band met de deelgemeente hebben. Niet alleen omdat ze hier al jaren gevestigd zijn, maar ook omdat ze zo veel van onze inwoners als werknemer hebben. Er waren bij de ingang wat platen gescheurd; die hebben we vandaag vervangen. Ziet er weer goed uit, en ook de kinderkopjes pakken we binnenkort aan.

Twee belangrijke momenten vandaag. Om te beginnen werd vandaag de conceptvisie op de Kop van Feijenoord gepresenteerd; een ingrijpende set plannen waarmee het hele gebied vanaf de Oranjeboomstraat tot de Willemsburg ingrijpend zal veranderen. De visie die vandaag gepresenteerd is, is een voorstel; bewoners en andere belanghebbenden hebben alle kans om erover mee te praten. Al in een eerder stadium is dat ook gebeurd; bij de informatiemarkt staan bijvoorbeeld de resultaten van een brainstormactiviteit met kinderen. De informatiemarkt speelt zich vandaag en morgen af; maar er zullen nog heel veel meer inspraakactiviteiten plaatsvinden. Het plan is ook via internet te vinden.

Een tweede belangrijk moment was het presenteren van het TNO-rapport dat naar aanleiding van een motie van de PvdA bij de behandeling van de begroting in november vorig jaar was ingediend. Aan de hand van dit rapport kan meer objectief de bouwkundige staat van veel huizen in Vreewijk vastgesteld worden. Ik bood, namens het DB, het rapport aan aan de ondertekenaar van de motie, Marco van Lent. Die overhandigde het meteen aan inwoners, een vertegenwoordiger van de Bewonersorganisatie, én aan Nel Arnold van Leefbaar Rotterdam, ten teken van het feit dat het toch een gezamenlijke opdracht blijft.

Mijn collega Gülami Yesildal legde uit wat er de komende tijd gaat gebeuren, en TNO gaf een toelichting op hun rapport. Ook dat rapport is op onze site te vinden; net als het rapport dat Hamit Karakus heeft laten uitvoeren door architectenbureau De Nijl, en veel ander materiaal.

Vandaag staat in het AD een column van columniste Carrie, die zegt dat ze helemaal niets meer kan met de PvdA, omdat Jet Bussemaker het voorstel om embryoselectie op basisi van een borstkankergen heeft ingetrokken. Ze zegt erover:

Omdat ze met deze slechte peilingen geen kabinetscrisis aandurven. Omdat Wouter Bos klutsknieën heeft en een ruggegraat van gelatine. Omdat de PvdA verworden is tot een stel laffe prutsers.

Non sequitor. Ofwel: om te beginnen volgt het één niet uit het ander. Jet Bussemaker heeft het ingetrokken omdat ze niet had ingeschat dat haar baas (Minister Rouvoet) er zulke problemen mee zou hebben. Dat betekent dus dat ze eerst gaat overleggen, en dan wel, of niet, met een nieuw voorstel zal komen. Een voorstel dat recht doet aan de samenstelling van het kabinet. Want, ondanks wat Carrie misschien hoopt, samenwerking houdt óók in dat je soms rekening houdt met andere meningen.

Overigens ben ik zelf geen voorstander van embryoselectie. Ik heb wel eens eerder geschreven over deze vraag hoe je nou moet bepalen wie wél en wie niet geboren kan of mag worden, namelijk toen Marjo van Dijken voorstelde om sommige mensen te dwingen anticonceptiemiddelen te gebruiken.

Carrie schrijft erover:

Het gaat om meisjes die als ze op dr 18e hun tieten niet weg laten snijden de 19e niet halen. Het gaat om vrouwen die hun meisjesbaby geen kanker willen meegeven. Dit is waar de medische wetenschap voor is.

Nee. Daar is de medische wetenschap niet voor. De medische wetenschap is er niet voor om tegen sommige mensen te zeggen dat ze er beter niet zouden kunnen zijn. Zelfs niet als die mensen alleen nog maar in de hoofden en baarmoeders van hun ouders bestaan.

Het gaat erom dat sommige ongeboren kinderen een kans hebben op borstkanker, en dat sommige mensen graag in een maatschappij zouden willen leven die alleen in dromen bestaat; een maatschappij waarin ziekten óf de kans erop, niet bestaan. Een maatschappij, waarin we misschien wel helemaal niet meer ons best hoeven te doen om voor elkaar te zorgen. Welk probleem lossen we op? Niet het probleem van de ouders, en al helemaal niet die van de kinderen, die, zouden ze geboren worden, toch liever ook niet van Carrie zouden willen horen dat ze eigenlijk maar een rotleven hebben.

Carrie gaat verder:

Had ik stiekem gehoopt dat onze eigen Rotterdamse PvdA anders was? (...) Maar nee, de Rotterdamse PvdA had haar eigen strijd. In plaats van embryo-selectie etalage-selectie. Van sexshops. Dat er vooral geen dildos getoond worden, of dames die aan een banaan liggen te lurken wat bij nader inzien geen banaan blijkt te zijn. Gaap, Gaap, Gaap.

Gaap, Gaap, Gaap? Marco Heijmen heeft natuurlijk helemaal gelijk. De manier waarop Nederland oversexualiseert is verschrikkelijk, en veel sexshops zijn nou niet bepaald reclame voor de wijken, die we juist een wat beter smoel willen geven.  Maar met betrekking tot Carrie begint zich een beeld af te tekenen: porno op straat, ga maar aan de gang met elkaar, en als je zwangerschap je niet bevalt, dan laat je het maar weghalen. Inderdaad: de PvdA dát tegengaat, is niet de PvdA van Carrie.

Eén van de liefste medewerkers van de deelgemeente is Corrie. Corrie zorgt er (met Antonia en Ingrid) voor dat er koffie, thee en water is als we vergaderen, en regelt de lunches hier in het deelgemeentekantoor. Het is altijd prima de luxe geregeld, en ik heb nooit een klacht. Tot zojuist, want nét kwam Corrie binnen om te zeggen dat mijn lievelingsbeker gevallen is, en dat het oor er af is. Maar, zegt ze, je luistert toch nooit, dus het is niet erg.

Op de hoek van de Paul Krugerstraat en de Herman Costerstraat is iemand onvoorzichtig geweest. Of erg sterk. Hoe dan ook: slordig is het wel.

Het zal weinig mensen ontgaan dat het dossier Vreewijk nogal actueel is; er is een wijkvisie in concept gereed, en in de aanloop van de behandeling hiervan door de deelraad komen de verschillende meningen hierover, met name over de voorgenomen herstructureringen, prominent in het nieuws.

Zonder hier op de inhoud in te willen gaan; het proces is enorm fascinerend. Zowel Com Wonen als de Deelgemeente, de bewonersorganisatie, de huurdersvereniging en andere mensen werken snoeihard om de verschillende meningen naar voren te brengen. Dat gaat aan alle kanten gepaard met grote betrokkenheid en emotie. Portaal Media (erotiek voor het verstand) maakt er een film over waar net het eerste deel van verschenen is. Kijk ernaar: het wordt een prachtige film. Detail: na 9 minuten en 35 seconden kom ik ook nog even in beeld.

Het commissiestelsel verandert hier in Feijenoord; in plaats van gebiedsgerichte commissies komen er nu themagerichte commissies. Na het reces zal het vorm krijgen, dus nu vinden de laatste gebiedsgerichte commissies plaats. Vanavond de commissie Afrikaanderwijk/Hillesluis, met daarin een leuke presentaties van een aantal jongeren met ideeën over een aantal pleinen in Hillesluis, maar ook behoorlijk wat aandacht voor de omgeving van het Afrikaanderpark. De SP had een opmerkelijke rol in de discussies: toen insprekers vertelden dat er overlast was, moest van de SP de knoet erover: harde aanpak; toen de insprekers weg waren was bij een volgend agendapunt de SP juist de partij die "vormende programma's" wilde, en de indruk wekte dat er helemaal niets gebeurde rond dat plein.

Gelukkig voor de SP doen we allebei ook; we pakken de overlast aan door jongeren aan te spreken op hun gedrag, door samen met partijen te kijken hoe we de overlast aan kunnen pakken zónder dat die zich verder verspreid. Aan de andere kant komt er een pleinmanager die alle activiteiten (wat er nogal wat zijn: niet alleen het LCC en plein 3 zijn actief; ook is er van alles in het park te beleven) in kaart brengt en meer profiel geeft.

Kortom: sterk en sociaal. Aan de ene kant snoeiharde aanpak, maar wel realistisch; aan de andere kant veel programma's maar zoveel mogelijk zonder geld te verspillen.