Vanmiddag zat ik bij BNR te praten over het ingrijpen van de Beneluxlanden bij Fortis. Ik had me de hele ochtend al vermaakt én geërgerd over de deskundologen die ook nu weer over elkaar heen buitelden en met analyses kwamen. Het is de schuld van ABN AMRO, Trichet, de ING, de top van Fortis, de kredietcrisis, de Fed, Dierx, Bernanke, Greenspan, het ongebreidelde kapitalisme, en de "linksen" die maar willen dat iedereen een huis kan kopen. Kortom: voor elk wat wils.

Ik heb me geprobeerd erin te verdiepen (ik zou er immers bij BNR over gaan praten), maar dat werd me niet makkelijk gemaakt. Het Ministerie van Financiën kwam met een communicé waarin stond dat "de problemen bij Fortis opgelost zijn".  "Welke problemen dan?", wil ik graag weten. Dan maar zoeken bij Fortis, waar ik moest grimlachen om het bericht van vandaag waarin droogjes werd beweerd dat de Belgische, Nederlandse en Luxemburgse overheden "investeren" in Fortis, en onbedaarlijk bulderen van de lach bij het lezen van het persbericht van 25 september dat uit één regel bestaat:

Fortis ontkent ten stelligste de actuele geruchten in de markt en bevestigt vroegere verklaringen.

Hilarisch. Ik moest meteen denken aan Michel Korzec, die eens, toen ik hem confronteerde met het gerucht dat hij joints uit had gedeeld op het huwelijk van mijn ouders, tegen me zei: "Dat ontken ik ten stelligste! Maar het zou wel waar kunnen zijn". In ieder geval ben ik van mening dat het hoofd communicatie van Fortis alleen om dit persbericht al op de kasseien gezet moet worden. Wat een noncommunicatie en vooral wat een onrecht aan die éne maatschappelijke wens die overal doorklinkt, zélfs in de financiële wereld: mensen willen graag weten wat er met hun geld gebeurt, en willen daar zonder smoesjes over geïnformeerd worden.  

En waarom kan ik, zonder kennis, dan wél concluderen dat het goed is dat er is ingegrepen? Wel, het vertrouwen in banken is zó belangrijk voor het draaiend houden van de economie en Fortis is zó'n belangrijke Europese speler, dat een verdere teloorgang voorkomen moest worden.

In ieder geval heb ik vanmiddag gezegd dat Bos het goed gedaan heeft, dat iedereen daarom weer PvdA gaat stemmen zodat er meer regels over transparantie komen, meer regels over governance, en meer overheidsingrijpen. Althans, als dat nodig is.

Waarom ik één van de leukste banen heb van Nederland? Onder andere omdat ik van dit uitzicht kan genieten!

Eén van mijn frustraties met betrekking tot de Afrikaandermarkt is dat de markt zélf weliswaar (meestal) vol en gezellig is, maar het Afrikaanderpark op marktdagen leeg. Vandaar dat ik er iedere keer op wijs dat de toegangen tot het park open moeten. Gisteren was dat weer eens niet het geval.

De deelgemeente Feijenoord valt, samen met de deelgemeente IJsselmonde en de gemeente Ridderkerk onder het politiedistrict Ridderster. De afgelopen jaren werden de wijkagenten in dat district, en dus ook hier, in de wijken, geleid door Rob Klootwijk. Een bijzondere man, die begonnen is als "gewoon" agent, maar door ervaring, studie en snoeihard werken carriere heeft gemaakt en onlangs benoemd is tot plaatsvervangend districtschef in het district Bergen op Zoom. Rob is een beetje van alles: hij weet veel van bestuurskunde, maar is een man van de praktijk. Hij is een betrokken en gedreven politieagent met soms wat ondeugende trekken; hij heeft een enorme ervaring maar kan inspirerend vertellen. Hij kent alle wetenschappelijke modellen, maar het gaat hem altijd om de mens. Ik vind het enorm jammer dat hij weggaat.

Het afscheid was toch heel gezellig; veel mensen waarvan ik dacht "ik ken je ergens van... maar waarvan?": politieagenten zonder uniform zijn dan opeens gewone mensen. Rob had een enorm leuk verhaal waarbij hij 11 mensen die hem geinspireerd en/of gesteund hadden eens in het zonnetje zette. Althans: hij noemde er 10, en de laatste liet hij geheim, wat een leuk effect had. De deelgemeente is Rob erg dankbaar. We hebben veel gemotiveerde, betrokken wijkagenten, en in belangrijke mate is dat aan hem te danken. Ik heb er een fles wijn op staan dat hij over een jaar of 4 weer terugkomt naar Rotterdam.

Het zoveelste relletje rond het geval Verdonk. Een aantal bekende Nederlanders heeft haar gesteund, en Verdonk ziet het openbaarmaken van de namen als de zoveelste aanval van "de gevestigde orde" op haar persoon. Opmerkelijk is dat blijkbaar de mensen die "de beweging" steunen niet tot de gevestigde orde behoren. Onde de gulle gevers bevinden zich John de Mol, Harry Mens, Sylvia Tóth, Chris Thunnessen en Willem Zegwaard. Toch gevestigde namen. Althans, namen die om verschillende redenen wel eens in de krant komen.

En dat is goed. De open samenleving, en haar vrienden, houden van de vrije pers, en houden van een politiek die transparant is. Daar hoort ook bij dat zichtbaar is wie de partijen betalen. Dat geldt ook voor "de beweging". Over de redenen waarom deze mensen hun zuurverdiende geld delen met "de beweging" kunnen we alleen maar fantaseren. Maar dat sommigen er bezwaar tegen hebben, zet te denken. Schamen ze zich stiekem niet toch een beetje voor dat malle mens met haar vreemde strapatsen?

De gedreven kunstenaar Ger Bout (bekend van de Visser) is nu bezig met een tulpenproject. Op Euroskills werden de tulpen onder andere bewonderd door de prinses, de wethouder en de burgemeester.

Vanavond vindt een bijeenkomst plaats waar de SP (en een aantal partijgenoten) pleiten het benoemen van Gaza als zusterstad van Rotterdam. Kansloze actie natuurlijk, want dat zou inhouden dat het bewind van Hamas  wordt erkend, en dat is een brug te ver. Ik voel veel meer voor het steunen van initiatieven van verstandige mensen om verschillende bevolksingsgroepen op lokaal niveau bij elkaar te zetten, zoals het initiatief van de Lod Foundation. Overigens vind ik het opmerkelijk dat de SP zich zo laat kennen als voorstanden van zustersteden. Wat schreef Chris van Heumen, voormalig fractievoorzitter van de Rotterdamse SP er ook al weer over? 

(...) mogen gemeenten aan ontwikkelingshulp doen? Wij denken van niet! (...) Desondanks menen veel gemeenten, ja zelfs deelgemeenten, dat zij aan ontwikkelingshulp moeten doen en er een eigen buitenlands beleid op na moeten houden, wat tot uiting komt in de ongebreidelde groei van het aantal zustersteden en samenwerkingsverbanden.

Maar goed: ik vertelde een vriend van me in Israel over het initiatief van de SP, en die zei: "Tell them to wait untill 2010, and then we'll contact them". Foute humor, maar wel leuk.

Update een CDA-vriend sms't me: "Gaza, wat is dat voor onzin? Zeker omdat daar ook zulke extremisten aan 't bewind zijn".

Casper van Hooren (van de Rotterdam) vertelt vol trots over de Rotterdam bij een bezoek van wetenschappers, politici, ambtenaren en journalisten uit Berlijn.

Burgemeester Ivo Opstelten speecht bij de opening van Theater de Walhalla. Het gaat ook over voetbal. Voor de liefhebber: het werd een prosceniumtrek, terwijl een Wagner natuurlijk mooier geweest zou zijn. Maar veel moeillijker te realiseren. Dat is ook wel weer zo.

Gisteren kwam Guusje ter Horst naar het Afrikaanderplein in het kader van de Straten-Generaal. Ik verwelkomde haar namens het PvdA-smaldeel in het Dagelijks Bestuur (dat toevallig geheel bestaat uit partijgenoten). Ze vroeg me of ik familie was van dé Baruch. Ik dacht dat ze mij bedoelde, maar ik geloof toch dat ze het had over mijn bijna-naamgenoot Robert Baruch uit Nijmegen, waar Guusje immers burgemeester was, en mijn bijna-naamgenoot een prominent inwoner van is.

Vandaag was de opening van theater De Walhalla, waar wethouder Dominic Schrijer me begroette met "Ah! Gelukkig! René Kronenberg is er ook". Nu was mijn collega René Kronenberg er ook, dus technisch gezien, klopte zijn opmerking.

Gelukkig was het verder enorm gezellig vanmiddag. Oude én nieuwe kapenezen én hun gasten vermaakten zich opperbest op het Deliplein, dat de afgelopen jaren zo enorm veranderd en verbeterd is. De ontwikkelaars, Pact op Zuid, de woningbouwcorporaties én de verschillende overheden én de bewoners laten hier zien dat je een stuk stad dat ten dode opgeschreven is, met vereende krachten, geld, visie, focus en doortastendheid er echt bovenop kan krijgen. Iedere keer weer praat ik op dit soort gelegenheden met mensen die overwegen om er een huis te kopen. Theater Walhalla neemt in het "nieuwe" Katendrecht een erg belangrijke plaats in.

HarryJan Bus en Rachel van Olm zijn de drijvende krachten achter theater De Walhalla, wat een proeftheater is voor een groter en nog te bouwen theater op Katendrecht. Voor dit theater is al enorm veel werk verzet, natuurlijk vooral door HarryJan en Rachel, maar steun kwam onder andere van Hans Kombrink, Dominic Schrijer, Hamit Karakus en ene Robbert Baruch uit Rotterdam. Wij, en al die anderen, werden uitgebreid bedankt. Dat is aardig, maar ook aardig om te noemen, omdat dan maar weer eens duidelijk wordt dat de PvdA (onder andere) staat voor bereikbare cultuur en verbetering van de stadswijken.

Vandaag trof het interventieteam in een huis waar achtereenvolgens sprake was van illegale bewoning, wietteelt, illegegale verhuur en nog wat zaken - na meldingen van overlast door omwonenden - bijgaande troep aan. De ratten wilden niet op de foto, maar geloof me, ze waren er. Het pand is inmiddels leeg.

Vandaag nam ik de ambtseed af van een kleine 25 nieuwe deelgemeentelijke ambtenaren. Een aantal werkt hier al een paar maanden. Ik kan me voorstellen dat mensen die voor het eerst bij een overheid gaan werken zich afvragen of er geen alternatieven zijn voor de bureaucratie en de regeltjes waar we ons mee bezighouden. Extreem gesteld: de meest efficiente manier van overheidshandelen is snel je vrienden bevoordelen en je vijanden zo veel mogelijk weghouden. Dat is een model van staatsinrichting waar we in Nederland niet voor gekozen hebben.

Eén van de belangrijkste dingen die we dan ook doen is de democratisch gelegitimeerde overheid in stand houden. Willekeur, uitsluiting, zelfverrijking; we willen het niet.

Van ambtenaren wordt niet verwacht ze geen fouten maken. Het zijn immers mensen. Van ambtenaren wordt wél verwacht dat zij de overheid vertegenwoordigen, en dat doen op een transparante en eerlijke manier. Zonder specifieke beloften aan bepaalde mensen, zonder zichzelf of hun vrienden of families te verrijken

Alleen zo kan het Dagelijks Bestuur politiek verantwoordelijk zijn voor het handelen van ambtenaren en alleen zo kunnen de gekozen volksvertegenwoordigers hun werk doen.

Voor raadsleden, wethouders en burgemeesters geldt op grond van de Gemeentewet een verplichte eedsaflegging. In het kader van de bescherming en de bevordering van de integriteit is de discussie omtrent de herinvoering van de ambtseed voor gemeenteambtenaren weer actueel geworden.

In Rotterdam is de ambtseed op 1 juli 2003 ingevoerd. Het afleggen van de ambtseed of –belofte is bij uitstek een gelegenheid voor de gemeente als werkgever om te wijzen op het belang van de overheid als handhaver van de democratische en rechtstatelijke waarden.

Door de beëdiging of belofteaflegging laten ambtenaren zien dat zij zich bewust zijn van hun bijzondere positie als vervuller van een openbare functie en van de consequenties die dit heeft voor hun integriteit. Deze integriteit dient gekenmerkt te worden door betrouwbaar en zorgvuldig gedrag.

Natuurlijk geldt ook zonder de beëdiging of belofteaflegging dat de ambtenaar is gehouden zich te gedragen zoals een goed ambtenaar betaamt, maar met het afleggen van de eed of belofte bevestigen zij expliciet op de hoogte te zijn van het bestaan van de regels en committeren zij zich daaraan.

De ambtseed of -belofte kan in het Nederlands of in het Fries afgelegd worden. Er kan gekozen worden tussen de eed of belofte, en bij belofte kan er gekozen worden tussen "Zo waarlijk helpe mij God almachtig" of  "Zo waarlijk helpe mij Allah met deze verantwoordelijkheid".

Al eerder schreef ik over de vacature die bestond bij theater Pierrot en het Openluchttheater: omdat onze Hans Hollander directeur is geworden van de Rijswijkse Schouwburg, zochten we een nieuwe directeur. Wel, die hebben we gevonden. Zijn naam: Dirk de Bruin.

Dirk (1968) treedt per 1 december aan. Hij heeft een ruime staat van dienst op het gebied van zakelijke leiding. Hij werkte eerder als consultant vrijetijdsbesteding en als zakelijk leider bij de TU in Delft. De laatste jaren was hij werkzaam bij Jeugdtheaterschool Rabarber en Theater Merlijn.

Hij valt met zijn neus in de boter: voor Theater Pierrot zijn de vooruitzichten goed, met een positief advies uit het cultuurplan dat opgevolgd wordt door B&W. Er zijn plannen voor een nieuwe tribune en de foyer en entree krijgen een volledig nieuwe uitstraling. Voor het Openluchttheater ligt het allemaal wat ingewikkelder, maar daar kom ik vast later nog een keer op terug.

In december 2005 schaarde ik me achter het initiatief van de mensen van Sargasso: open demcoratie. Heel simpel gezegd: een publieke functie moet je publiek verantwoorden. Zeker nu de technische mogelijkheden er zijn om inzicht te geven in het publieke functioneren (ik behoor tot de laatste klassieke denkers die van mening zijn dat politici en bestuurder ook recht hebben op een privéleven), is er geen enkele reden om niet het spreek- en stemgedrag van volksvertegenwoordigers op ee inzichtelijke manier beschikbaar te stellen. Vol trots twitterde Steeph dan ook dat vandaag Polidocs werd gelanceerd. Het bevindt zich weliswaar nog in de experimentele fase, maar het ziet er veelbelovend uit.

Opmerkelijk vandaag op Twitter: onze minister van Buitenlandse Aangelegenheden, Maxime Verhagen, twittert.  Dat is heel verstandig: van politici en bestuurders wordt immers verwacht dat ze de indruk wekken aanspreekbaar te zijn. Bovendien: áls ze daadwerkelijk zelf bloggen, twitteren, of op een andere manier het debat opzoeken, vragen ze zich vaker of (zo weet ik uit ervaring): "is dat waar ik op dit moment mee bezig ben, relevant voor de buitenwereld?". Als dat niet het geval is, kan je je afvragen of je het wel moet doen.

Maar: twitteren is net als andere communicatie tweerichtingsverkeer. Je twittert niet alleen "uit": je ontvangt ook signalen van andere mensen. Vandaar dat ik ook wel verbaasd was dat Maxime Verhagen vanochtend twitterde dat hij nog een beetje aan het stoeien en rondkijken was op twitter, maar nog steeds NUL mensen volgde! Daarmee wek je dan dus wel de indruk dat je de minister bent van Zenden maar niet Ontvangen.

Update Ik ben er overigens nu van overtuigd dat hij in ieder geval met regelmaat zélf twittert! Erg leuk.

De stedelijke fractie van de PvdA vindt dat Bolsius op moet stappen als de Raad van Bestuur van Eneco een bonus krijgt. De stad Rotterdam is aandeelhouder, en kan daar dus -met de andere aandeelhouders- aanstaande vrijdag mede over beslissen. Ik weet niet helemaal of ze er over gaan: het lijkt me ook een zaak van de Raad van Commissarissen, die niet voor niets een renumeratiecommissie heeft.

Op de site van de PvdA lees ik dat het belangrijkste argument is, dat men vindt dat de bestuurders niet meer mogen verdienen dan de "opstelten-norm" (€ 120.000). Ik heb een ander argument: ze hebben helemaal geen bonus verdiend. Ik maak veel te vaak mee dat er slecht afspraken te maken zijn met Eneco. Nog steeds zijn veel te veel lichten in de deelgemeente uit. Kabelbreuken worden bovenlangs gerepareerd zodat er rond de metrostations en op kruisingen slingers van electriciteitskabels hangen. Ook gisteren weer is in de commissie -terecht- geklaagd over de staat waarin sommige verlichting zich bevindt. Geen bonussen voor de Enecobazen!

update inderdaad geen bonussen voor de enecobazen.

Alweer iets over de jaren '80. Afgelopen vrijdag stierf Ritsaert ten Cate. Oprichter van het Mickerytheater. In een prachtig In Memoriam van Hein Janssen in de Volkskrant van gisteren staat:

Een festival als De Internationale Keuze van de Rotterdamse Schouwburg is, hoe anders van opzet ook, een voortzetting van Ten Cate’s Mickery. En ook in het werk van veel jonge theatermakers leeft de geest van Ten Cate voort.

Zo is het maar net, maar er is meer. Gisteravond liep ik na de vergadering van de commissie voor Bestuurlijke Zaken over het Deliplein en zag activiteit in Theater Walhalla. "Maar die is nog niet open, toch?". Inderdaad: ze hebben nu wat previews voor buurtbewoners (uitnodigingen gaan via de woningbouwcorporatie). Ik sprak de gedreven Harriejan Bus, en kon net zien dat de nieuwe tribune ook volgens het beroemde Mickerymodel was opgebouwd: opvouwbare dozen met losse deksels.

Update er wordt nu ook getrouwd. Da's nog eens theater!

De afgelopen dagen hebben er nogal wat artikelen in het AD gestaan over het monument voor de havenarbeider dat Sandy Warnaar ontworpen heeft. Ik vind het belangrijk dat het monument ("ijzeren Robbie", wordt het genoemd) er komt. Zoals de Hef voor alle industrie staat die Rotterdam groot gemaakt heeft, en het nog te plaatsen monument voor de gastarbeider staat voor al die mensen die van ver (onder andere van Brabant, Limburg, China (via Engeland), Zeeland, Italië, Portugal, Griekenland, Marokko, Turkije en Polen) hier naartoe kwamen om kapitaal te vergaren en te helpen deze fantastische stad op te bouwen, zoals het beeld van Ketelbinkie staat voor al die arme jongens die voor een grijpstuiver op boten het vieze en zware werk doen, en zoals het sculptuur in mijn kamer van een classificeerder herinnert aan die mannen die voor nét een paar centen meer hun gezondheid om zeep hielpen, zo zou het een goed idee zijn als er een monument komt voor die mannen die de schepen bouwden, bevoorraadden, repareerden, versleepten, ontlaadden. Kortom: hier dat beeld. Naar mijn bescheiden mening is bovendien Katendrecht de meest geschikte plek ervoor.

Gisteren was ik bij BNR voor mijn tweewekelijkse optreden in het links/rechtspanel. Ik zat daar tegenover (althans in beeldspraak, want ik zat naast hem) Yoeri Albrecht. Ik verdacht hem ervan partijgenoot te zijn, maar dit bleek onterecht. We spraken over kernenergie en ik leidde mijn standpunt (kernenergie is niet de schoonste vorm van energie) in met de mededeling dat ik al sinds de jaren '80 tegen kernenergie was (althans het op grote schaal invoeren ervan), en nog geen reden had gezien mijn standpunt te wijzigen. Voor de twee grootste bezwaren tegen kernenergie (1: er is beperkt brandstof, dus je blijft afhankelijk, 2: er is geen oplossing voor het afval) zijn nog geen oplossingen, dus ik vind vooral dat je moet investeren in het besparen van energie en het zoeken naar alternatieve bronnen. Maar goed, dat van die jaren '80 was natuurlijk helemaal waar.

Hoewel ik het grootste gedeelte van de jaren '80 nog op school zat, deed ik natuurlijk wel braaf mee met al die demonstraties en was ik zelfs enige tijd lid van een politieke vereniging waar je tegenwoordig je excuses voor schijnt aan te moeten bieden als je erbij in de buurt zat. Overigens ben ik naar beste familietradities als lid geroyeerd.

Ik vond de jaren '80 erg prettig. Zaken waren overzichtelijk: je had "zij" en "wij" en wij demonstreerden voor meer loon, meer banen, meer huizen, lagere huren, minder wapens, minder haat: kortom: we hadden altijd gelijk. Dit in tegenstelling tot de zij, die in alles ongelijk hadden, maar wel hetzelfde vond van ons als wij van hen. Kortom: overzicht. Met nogal wat overeenkomsten: in die gepolitiseerde omgeving (want we hádden het wél ergens over!): voelden wij ons net zo betrokken bij de Chileense politieke gevangene als zij bijvoorbeeld bij de Korea-veteraan. Globalisering avant la lettre. Wij voelden ons gesteund door professor Schuijt als het over Burgerlijke Ongehoorzaamheid ging, en zijn er wel voorbeelden te vinden dat zij goedkeurend knikten als er krakers het huis uit werden geschopt door de één of andere knokploeg of als -dit heb ik bij een CDA-bijeenkomst in die tijd meegemaakt", werd voorgesteld dat iedereen die hashish rookte in kampen zou verdwijnen. Kortom: het ging ergens over en we hadden allemaal gelijk. Vooral moreel.  Ik ben in die tijd wel eens mensen tegengekomen die "mij over 20 jaar nog wel eens zou spreken". En die mensen moet ik dan toch ook wel weer (gedeeltelijk) gelijk geven.

Maar goed: dit allemaal naar aanleiding van een inbeller die vond dat de energie-industrie genationaliseerd moest worden. "Dat is nog eens een discussie uit de jaren'80!", riep ik verheugd. Immers: de grote privatiseringen kwamen vanaf de jaren '80 op gang. Het is overdreven om te stellen dat alle privatiseringen even succesvol waren.

Zo zie je maar. De gelijkhebbers van de jaren '80 waren zo gek nog niet. En ze zijn onder ons. Wij, maar zij vast ook. Want het CDA mag dan wel zeggen dat ze "nu" tegen kraken zijn, maar in de jaren '80 waren ze er ook geen groot voorstander van.

NB: eerder had iemand het over de "tachtiger jaren". Taalpuristen beschouwen dat als een "verwerpelijk Germanisme", wat op zich ook weer een pleonasme is.

NB_II: Ook Fransisco van Jole ziet de jaren '80 terugkeren: nu bij de Telegraaf. Hij herinnert ons daarbij aan een - toen - voor mij favoriete band: de RK Veulpoepers BV. Houdoe, bedankt en blijf wakker!

Vorige week reed ik over de Kaap en zag daar Jan Geert Munneke met een gieter over de kade fietsen, en bedacht me dat ik nog maar weer eens iets moest schrijven over het Carpark.

Het Carpark heeft na de start aan de Veerlaan anderhalve week in de Rechthuisstraat gestaan en vervolgens twee weken aan het eind van de Katendrechtsestraat. Vanaf anderhalve week geleden staat hij op de Sumatraweg aan het Deliplein. Daar was hij zaterdag te bewonderen op het Welkom Thuis Festival. Natuurlijk ook van 17 tot 19 september bij de opening van theater Walhalla. Jan-Geert heeft hem steeds geduwd met buurtbewoners en/of vrienden en voor bewoners gezorgd die een oogje in het zeil hielden. Zoals gehoopt is het Carpark helemaal heel gebleven, hij is alleen een beetje verwaaid op de laatste locatie. Het groen wordt daarom af en toe ook even opgefrist.

Intussen is de eerste ‘tourneedatum’ bekend geworden: Het festival Wereld van Witte de With (zie  http://www.festivalwww.nl) van 12 tot 14 september. Dat is een goede gelegenheid om over een relatief korte afstand ervaring op te doen met vervoer met vrachtwagen/aanhanger. Verderop in het najaar volgen mogelijk tournees naar Delft en Eindhoven.

Vanmiddag de afsluiting van de eerste schoon-en-heelweek. De resultaten zijn bemoedigend: nogal wat processen verbaal, een aantal fietswrakken weggehaald en veel kruisbestuiving tussen verschillende diensten. Over een paar weken is Vreewijk aan de beurt, en daarna Bloemhof. Zo pakken we om de paar weken een andere wijk.

De afsluiting (een gezellige lunch met mannen en vrouwen van Roteb, stadstoezicht en gemeentewerken) vond plaats in Villa Zebra, waar ik ook Fred Wartna nog even sprak. Hij vertelde me over een aantal spannende dingen die binnenkort gebeuren en liet me ook de nieuwe vriendenkaart van Villa Zebra zien. Voor minimaal €25 per jaar ben je vriend van Villa Zebra. Ik greep meteen de kans om als eerste een kaart in te vullen. Vriend nummer één!

Dat het Jan Eleveld er slecht bij ligt, is ons niet ontgaan. De grond, het gras en overige groen lijken wel omgeploegd.

De klachten hierover zijn niet onopgemerkt gebleven. Klachten over schade aan het Jan Eleveld, aangebracht door evenementen en activiteiten die er plaatshadden. Maar ook klachten over brugafsluitingen, geluidsoverlast, beperkte toegang tot het Noordereiland, inkomstenderving door ondernemers/winkeliers in verband met de beperkte bereikbaarheid van het Noordereiland en de omleiding van bestaande busroutes.

Al eerder was door het dagelijks bestuur van de deelgemeente Feijenoord een besluit genomen dat het Jan Eleveld tijdelijk wordt ingericht. Vandaag is daaraan toegevoegd dat bij de uitvoering van de tijdelijke inrichting van de groenstrook Jan Eleveld geen rekening wordt gehouden met mogelijke toekomstige evenementen.

Vanmiddag heb ik een gesprek met een afvaardiging van bewoners van het Noordereiland (BVN, Groene Vuist en de VVE Koopvaardijhof) en de Werf Feijenoord over de tijdelijke inrichting van het Jan Eleveld. Het uitgangspunt hierbij is dat er bij het ontwerpen van het plan zoveel mogelijk rekening wordt gehouden met het door de bewonersvereniging Noordereiland in 2007 ingediende burgerinitiatief ‘Ons Park’.

Deze week gingen de schoon- en heelweken weer van start; actieweken waarin per wijk door alle diensten die actief zijn op het gebied van schoon en heel (Roteb, Gemeentewerken, Stadstoezicht, Politie en natuurlijk de inwoners) samenwerken en meer zichtbaar en meer met elkaar extra aandacht schenken aan een bepaalde wijk. We begonnen met de Kop van Zuid. Als aftrap bediende ik een hondepoepstofzuiger. Nou, dat is nog moeilijker dan je denkt!

Bizar nieuws vandaag dat aansluit bij de uitstekende uitzending van Zomergasten. Die Joop van den Ende is toch een sympathieke vent. Maar goed: Minister Plasterk heeft bij een bijeenkomst van kunstenaarsbelangenvereniging Kunsten '92 gesuggereerd dat er extra geld komt voor cultuur. Dat is natuurlijk mooi meegenomen, maar de onderbouwing is schokkend:

Hij vertelde dat hij 'deze zomer onder een boom heeft liggen denken'. Niet alleen aan een motie uit de Kamer, maar ook aan geluiden uit het veld en van de Raad voor Cultuur. Hij heeft besloten daar naar te luisteren.

Ik krijg daar wat bijzondere beelden bij. Onze minister/wetenschapper, in het zonnetje onder een boom (waar? zuid-Franrkijk?) met een lange grasspriet in de mond en dat malle hoedje van hem naast hem op een rieten mandje met daarin een flesje chablis en wat witte boterhammetjes met gerookte zalm. Plots valt er een appel op zijn hoofd, en die zet hem aan het denken. Of zo.

Wat een apekool toch weer. Om te beginnen kan het nooit kwaad eerst te luisteren, dán erover na te denken en dán wat te beslissen (en zegt Plasterk nu dat hij dat niet gedaan heeft), maar wat ik vooral bizar vind, is dat Plasterk doet alsof beleid zelfstandig gemaakt wordt door ministers die onder bomen liggen. Als het goed is, zijn er wat ambtenaren die meedenken en adviseren, en als het helemaal goed is, worden in de ministerraad de beslissingen genomen. Het gaat in de politiek en het bestuur zelden om "ik" en heel vaak om "wij".