Meer zelfkennis bij die andere populistische omroep dan ik van ze verwacht had: de site om lid te worden van PowNed (spreek uit "poont") is www.nul-id.nl.

Ben Cramer zat ook in de uitzending bij PopNed.

Ik ben in minimaal twee landen geweest die niet meer bestaan, en vanochtend was ik te gast bij een radiozender die daarvoor nog nooit heeft uitgezonden en dat wellicht ook nooit meer zal doen: de populistische omroep PopNed van Ronald Sörensen. Het was een uitstekend programma. Behalbe ik was Rita Verdonk in de uitzending: Ben Cramer en Simon Rozendaal ook. De presentatie was in handen van Joost Eerdmans en Andries Knevel, waar je dat ook wel aan kan overlaten en de eindredactie was in handen van Sörensen zelf.

We spraken over de lijst van Verdonk (het is me nog steeds een raadsel waar ze voor staat), Nederlandse cultuur, mijn vertrek uit Feijenoord, de PvdA, files en de zin en onzin van de discussie over het milieu en de opwarming van de aarde. De discussie had een alleszins aanvaardbaar niveau, maar ik kon me niet aan de indruk ontrekken dat hier toch nauwelijks een door links journaille gediscrimineerde minderheid aan tafel zat; van de meeste standpunten had ik toch al eens kennisgenomen.

Vandaar dat ik vanmiddag bij BNR niet anders kon zeggen dat niet vond dat er een enorme noodzaak was aan een rechtse omroep. Volgens mij zijn ze er al: BNN (ik zei per ongeluk "BNR", en dat werd me niet in dank afgenomen), Tros en Avro zijn toch nauwelijks mantelorganisaties van de SP, Groen Links of de PvdA te noemen.

Maar er is wat anders aan de hand: in het discours van sommige rechtse partijen wordt "links" niet gedefinieerd als een standpunt dat mensen die een bepaald standpunt aanhangen, aanhangen, maar als "iedereen die tegen ons is". Toen de ING PopNed als klant weigerde, zei Sörensen dan ook dat er sprake was van een links complot. Toen het lang duurde voordat Marco Pastors een baan kreeg, zou dat zéker liggen aan zijn standpunten. Dat andere LPF-ers en leefbaren gewoon bankfaciliteitenen hebben en aan de bak komen, doet niet ter zake. Nee: als het ergens fout gaat, zal het wel de schuld van links zijn.

Opmerkelijk was dat alle inbellers bij BNR het met me oneens waren. Het geluid van links klinkt volgens hen te hard. Na de puinhopen van paars, de file's, de buitenlanders, de toestand in de oude wijken, de economische crisis en weet ik veel wat, is voor sommigen dus ook de publieke opinie een nieuwe erfzonde van links. Wat een apenkool.

Ik vrees dat Sörensen en zijn omroep het niet gaan redden, en dat ik onderdeel was van een historische eerste én laatste uitzending van PopNed. Toch hoop ik dat hij verder gaat met radio maken, want dat kan hij goed. Maar dat rechtse radio hét revolutionaire en kritische antwoord is op de onderdrukking die links pleegt, waag ik te betwijfelen.

Update de uitzending is hier te beluisteren.

Nog zo'n update: het verslag van het programma volgens NRC:

De afgelopen dagen heeft deze pagina (www.robbertbaruch.nl) wat problemen opgeleverd voor sommige virusscanners: ik was geinfecteerd met "malware". Ondertussen is de bron van al het vervelends bekend: via verouderde software konden onverlaten code op deza pagina achterlaten. De software is vervangen en de code is verwijderd. www.robbertbaruch.nl is weer veilig! Hoera!

Vanmiddag spraken Mat Herben en ik bij BNR over de beslissing van het Hof om Geert Wilders tóch te vervolgen. Om te beginnen is het goed als de rechter een uitspraak doet over iets waar mensen over van mening verschillen. Je weet dan voor altijd (nuja, tot aan de volgende uitspraak) waar je aan toe bent. Over de vraag of Wilders oproept tot discriminatie en of dat soort uitlatingen mogen bestaat dus binnenkort geen onduidelijkheid meer.

Maar ook inhoudelijk ben ik het met de rechter eens. De opmerkingen van Wilders zijn beschamend en schieten ieder doel voorbij. Het lijkt Wilders steeds meer te gaan om het effect dan om de inhoud van het debat. Daarmee zet hij volstrekt de verkeerde toon.

En er is nog iets. Ik, en velen met mij, maken zich zorgen over het publieke debat. De verharding, de neiging om het publicitaire effect van de "debatten" boven de inhoud ervan te zetten, de rhetorische trucs zorgen allemaal voor een uitholling van de politiek. En dat is levensgevaarlijk.

Net zoals een politicus niet niet vervolgd hoeft te worden omdat hij dronken achter het uur zit, moet een politicus niet niet vervolgd worden als hij een ander strafbaar feit pleegt. Maar juist van politici mag je een voorbeeldfunctie verwachten.

Het was een goed debat, en ik moet zeggen, dat de discussie met Herben prettig verliep. Dat was dus weer winst

Gisteren was een historische dag. Hét moment was natuurlijk de hapering van Obama bij het afleggen van de eed. Iedere speech van Obama zit zó gelikt, goed ingestudeerd en taalkundig perfect in elkaar dat dit een  moment van grote menselijkheid werd.

Twee andere historische uitspraken kregen wat minder aandacht, maar ik wil ze toch even vermelden. `s Middags was ik aanwezig bij het mediadebat in Nieuwspoort. Op de vraag van Jan Tromp aan Martijn van Dam "Is er leven na de politiek?" antwoordde de laatste "Ik hoop dat ik langer leef dan mijn kamerlidmaatschap duurt", en Charles Huijskens onthulde dat "Televisie helemaal geen  journalistiek medium is". Hij zei ware woorden over de actualiteitenprogramma's als Pauw en Witteman, waar je wat vreemde vogels naast elkaar zet en die met elkaar aan het ratelen zet. Die programma's (pogen te) vermaken, maar zetten je nauwelijks aan het denken.

Vandaag zat ik bij BNR met Oscar Hammerstein te praten over ABN Amro. Nu blijkt dat het overheidsdeel van ABN Amro winstgevend is, zijn er argumenten om te zeggen dat het in handen van de Nederlandse Staat moet blijven. Nu is deze winst éénmalig, en ben ik er van overtuigd dat de Staat op enig moment van ABN Amro afwil (al is het maar omdat uit het oogpunt van governance je niet wil dat het ene gedeelte van het Ministerie van Financien in toezichthoudende rol het andere deel van dat Ministerie wil controleren in een ándere rol), maar toch zijn er goede argumenten te bedenken om De Bank De Staatsbank te houden.

Om te beginnen is de laatste tijd de maatschappelijke functie van banken wel weer enorm duidelijk geworden. Geld en het vertrouwen in geld zijn zó belangrijk voor het functioneren van de maatschappij, dat iedereen het er wel over eens is dat onbeperkte kortetermijnpolitiek bij banken funest is.

Nu zou je kunnen overwegen om dan alleen de toezichthoudende functie te verbeteren en versterken. Dit leidt niet alleen tot meer regels en wellicht een volstrekt andere aanpak, maar ik denk dat banken ook door zichzelf gedwongen moeten worden om meer met het maatschappelijk belang in het achterhoofd hun bedrijfsvoering ter hand te nemen. En dat zal niet lukken als je alleen mensen neerzet die De Bank en zijn winst als belangrijkste oogmerk voor de bedrijfsvoering neerzet.

Ten tweede is er -naast het belang om ABN Amro te laten voortbestaan- nóg een maatschappelijk argument om minimaal één staatsbank te hebben: voor mensen met lage inkomens wordt bankieren steeds duurder, en te veel mensen komen voor hun financiëel advies terecht bij allerlei scharrige kredietaanbieders. Een staatsbank kan diensten aanbieden aan mensen met lagere inkomens. De duurder wordende kosten (namelijk het aanbieden van goed financieel advies) kunnen dan maatschappelijk verdisconteerd worden. Zo komt die oude rijkspostspaarbank nog een beetje terug.

Een maatschappelijke bank kan, met dat andere kredietprofiel, bovendien allerlei maatschappelijke investeringen doen. Je kan denken aan microkredieten of andersoortige leningen, bijvoorbeeld in de sfeer van kunst en cultuur. Om met Jacobse en Van Es te spreken mogelijkheden Lego!

Open doekje bij de hilarische, kleurrijke, o-zo politieke en prachtig ge-ensceneerde (maar wel barokke en ook wel wat lange) opera Ercole amante van Cavalli.

Vandaag een indrukwekkende begrafenis meegemaakt. Het oudste lid van de Joodse gemeente Den Haag werd vandaag begraven. 102 jaar oud. Ik heb haar niet gekend, maar ik was er om minje te maken.

Er werd, zoals dat gebruikelijk is bij begrafenissen, wat gezegd over haar leven. Een verhaal dat steeds minder standaard is, omdat "die generatie" nu aan het uitsterven is. Opgegroeid in voor-oorlogs Nederland, eerste man en groot gedeelte van haar familie verloren gedurende de sjoa, na de oorlog hertrouwd en haar leven en dat van haar gezin met vallen en opstaan opgebouwd. Ze had altijd gezegd dat ze 100 zou worden. Want, zo zei ze, dan komt de burgemeester op bezoek.

De burgemeester kwam niet op bezoek, maar ik geloof wel dat er een brief kwam.

Ik moest onwillekeurig denken aan de stage die ik in 2005 liep bij Ronald Bandell, de Burgemeester van Dordrecht. Eén van de hoogtepunten was het uitreiken van een lintje bij de uitvinder van de Mexicano. De man had 25 jaar snacks uitgevonden, was gepensioneerd en kreeg een lintje.

Het was de mooiste dag van zijn leven.

Niet vanwege dat lintje, maar vanwege de erkenning. Voor het harde werk en het overkomen van tegenslagen. Ik was onder de indruk van hoe serieus het door de Burgemeester en zijn staf genomen werd.

Voor veel mensen is een Burgemeester nog steeds een hele mijnheer, die met respect behandeld moet worden. Niet zozeer vanwege zijn persoon, maar vanwege wat hij vertegenwoordigt: Nederland, de gemeenschap, de Nederlanders.  Een mooie traditie.

In Rotterdam laat Leefbaar Nederland zien het niet op te hebben met de Nederlandse traditie van respect voor ambtsdragers. Al bij de inhuldiging van Burgemeester Aboutaleb werd een makkelijke en persoonlijke sneer gemaakt, en in de eerste raadsvergadering erna ging met op dezelfde voet verder. Hard, persoonlijk en respectloos.

Hard, persoonlijk en respectloos is de nieuwe norm. Er zijn sites die er een kunst van maken, de "nieuwe politiek" zit er vol van, en er wordt nu ook een televisiezender opgericht die deze toon zal aanslaan.

Het dieptepunt is nog niet bereikt. Ik vrees dat dat pas komt als er een vertwijfelde, eenzame en gefrustreerde jongeman de humor niet kan relativeren en hard, persoonlijk en respectloos daden maakt van woorden. Ik voorspel dan ook meteen wie dan vooraan staan bij het rouwbeklag en de georganiseerde volkswoede die erop zal volgen: de veroorzakers ervan.

Eén van de laatste activiteiten die ik verrichtte als Dagelijks Bestuurder van de Deelgemeente Feijenoord, was het openen van een onderkomen van de Stichting Ouderen Feijenoord. Een prachtig project; een onderkomen voor Marokkaanse ouderen. Ik ben een groot voorstander van stevige en kwalitatieve Islamitische instituties: ze bevorderen de eigen trots en de sociale cohesie en doen recht aan de samenstelling van veel wijken. Ik ben er onlangs nog over geinterviewd door The Economist.

Vanuit verschillende hoeken kwam kritiek op dit project. Eén van de argumenten die ik vaak hoorde bij Islamitische voorzieningen was "je moet uitkijken met fundamentalisme". Nou is dat ontegenzeggelijk waar. Maar laat nu eens 1% van de Islamieten fundamentalist zijn. Of 10%. Moet je dan die andere 90 of 99% er onder laten lijden? Bovendien, er zijn allemaal landelijke instanties die zich bezighouden met de bestrijding van fundamentalisme en terrorisme. Over de vraag hoe fundamentalisme en terrorisme zich tot elkaarverhouden heb ik het hier niet eens, want ik denk dat niet elke fundamentalist een terrorist is, en niet iedere terrorist een fundamentalist.

Vandaag staat een ingezonden brief van voormalig kamerlid Mohammed Rabbae in de krant, die ook aanwezig was bij de opening van het pand van de Stichting. Rabbae beklaagt zich erover dat de Nederlandse regering  zich laks én hypocriet opstelt ten opzichte van de Israelische inval in Gaza en dat de enige krachten die

"... Israel kunnen redden, de Joden binnen en buiten Israel kritisch staan tegenover de Joodse staat en samen met de Palestijnen werken aan een gedeelde en vreedzame toekomst. De continue kritiek van deze Joden, zoals de leden van Een Ander Joods Geluid in Nederland en organisaties in Israel zelf en hun solidariteit nu met de Palestijnse slachtoffers in Gaza zijn van een veel groter moreel gezag (...) en van veel groter belang dan de opportunistische opstelling van het gros van de Nederlandse politiek, met het kabinet voorop."

Ten eerste: de meeste Nederlanders, én de regering, zien dat inval in Gaza een logisch gevolg is van de voortdurende raketbeschietingen uit dat gebied, en dat de Israëlische inval weliswaar onafwendbaar was, maar dat dat niet ongelimiteerd tegengeweld goedpraat.

Ten tweede: ik ben geen fan van Een Ander Joods Geluid. Door te zeggen er een ander Joods geluid is, zeg je impliciet dat er maar één eerder ander "ander" Joods geluid was, en dat doet onrecht aan de grote verschillen en pluriformiteit binnen de Joodse gemeenschap.

Ten derde: ik krijg kippenvel als er mensen een moreel gezag wordt aangemeten. Moreel gezag is het einde van een discussie. 

Ten vierde: áls je al een discussie op niveau wil voeren over de situatie, hoort daar bij dat je oog hebt voor in iedre geval een klein aantal van de nuances en complexiteiten. Eén daarvan is in ieder geval je moet vaststellen dat de ene Palestijnse staat de andere niet is, en dat een club als Hamas toch betrekkelijk ver af staat van de idealen van, bijvoorbeeld, de PvdA of Groen Links.

Ten vijfde: Rabbae denkt in groepen als hij dé Joden aanspreekt op Israël. Net zo min als dé Islamieten aangesproken moeten worden op Al Quaida, dé katholieken op gevallen van pedofilie bij priesters, dé Christenen op de acties van het verzetsleger van de Heer of dé voetballers op het spel van Feyenoord.

Vandaag, morgen, iedere dag zijn er onderhandelingen gaande over een wapenstilstand en ligt er een voorstel klaar om de toevoer van wapens uit Egypte te stoppen. Laten we vooral de ontspanning tussen bevolkingsgroepen (al die kleine initiatiefjes) steunen, en hopen dat de onderhandelaars en bestuurders er snel uitkomen. Met oorlogstaal, steun aan het totalitairisme en oproepen voor moreel gezag komen we er niet.