Gedicht van oorlog én vrede,

Hongerwinter

bij mijn moeder achterop
op fiets zonder banden
om dan kilometers verderop
bij een ‘gulle’ boer te belanden

heel zelden voor niets
maar voor veel juwelen of geld
de suikerbieten waren erg duur
werd veel voor neergeteld

maar thuis werd het dan feest
potkacheltje met hout gevuld
met alles wat maar kon branden
stoelen, tafels en veel geduld

eindelijk…… was daar de stroop
met raar soort gebakken brood
van aardappelen en meel
maar je ging er niet aan dood

want velen hadden niet dat geluk
die winter niet overleefd
gaarkeuken en soep niet bereikt
en de vrijheid niet beleefd

ineens was er Zweeds wittebrood
proef nog steeds die allereerste snee
als een vers gebakken plak cake
met grote beker heerlijke surrogaatthee

de hongerwinter was voorbij
en vrij snel ook de oorlog in ons land
de mensen kregen hoop en kracht
alles werd weer gewoon als vroeger
…..langzamerhand….

Met vriendelijke groet Wim Jansen sr. ervaringsdeskundige