De laatste… (verkiezingen in 2011!)

Het was vandaag de laatste Statenvergadering van het jaar, en de langste sinds tijden: 23.30 waren we klaar. De Algemene Beschouwingen namen natuurlijk wat tijd in beslag (ik neem aan dat Jan Evert en Martin hier wel iets over zullen schrijven, en de aangenomen motie van Resul Özdemir over fietsenstallingen zal op de site van de fractie komen, maar het is laat), maar ik ben er zelf ook mede schuldig aan geweest: vandaag hadden we het over het middenbestuur: wat doen we met de provincies?

Ik heb daar natuurlijk zelf met Arie de Jong een stuk over geschreven, maar nu mocht ik namens de fractie het woord voeren. Uiteindelijk volgden we het standpunt van GS hierover, maar ik heb wel de kans gehad om het standpunt van de PvdA-fractie naar voren te brengen.

Mijnheer de Voorzitter!

Wat voor discussie willen we nu eigenlijk voeren? Is dit een vrijblijvende exercitie in navelstaren over cultuur of structuur? Een oefening in bestuurlijke nuance? Voor de PvdA is dit een principiële discussie.

Het beginselprogramma van de PvdA is duidelijk.

Politiek gáát ergens over, en moet ergens over gaan.Macht heeft tegenmacht nodig.Alle bestuurlijke macht moet gebaseerd zijn op een mandaat van de kiezersSchaalvergroting kan alleen plaatsvinden als er erg sterke argumenten voor zijn

En die hebben we.

De vraag die je je eerst moet stellen is “Wanneer heb je een bestuurslaag nodig?”

Wat de PvdA betreft als aan drie voorwaarden voldaan is:

– er is een min of meer te begrenzen, herkenbaar, geografisch gebied

– waarin specifieke problemen of uitdagingen te onderscheiden zijn

– waar politieke afwegingen over te maken zijn.

Inwoners van Nederland moeten kunnen meepraten over de beslissingen die hen raken. Net zoals het bizar zou zijn dat een discussie over -laten we zeggen- de RGL alleen in Leiden gevoerd zou worden, zou het bizar zijn als alleen in Noord-Holland gesproken zou kunnen worden over -bijvoorbeeld- de ontsluiting, de bebouwing, de geluidshinder van Schiphol. Hetzelfde geldt voor Rotterdam, profilering van de Deltametropool en het Groene Hart; allemaal discussies waarvan het evident is dat zowel de doorzettingsmacht als de democratische legitimatie zich op Randstadniveau dient af te spelen. Alleen als dáár het politieke debat afspeelt, kan daar de bestuurlijke legitimatie liggen.

Lokale verantwoordelijkheden als de WMO leggen een grote druk op de bestuurskracht van lokale overheden. Veelal vindt uitvoering van zware werkzaamheden in het verband van Gemeenschappelijke Regelingen plaats. Dat kan een democratisch tekort opleveren. Als er wat mis gaat, wie is dan verantwoordelijk? Als iedereen verantwoordelijk is, is vaak niemand dat. Wij zien gemeenschappelijke regelingen dan ook als zeer tijdelijke constructies.

De huidige schaal van streekplannen -toch de core business van de provincies- werkt goed. Maar voor ons is daarmee niet gezegd dat de schaal van het middenbestuur daarop afgestemd moet zijn. Het werken met deel-streekplannen, zoals wij nu in de PZH doen, werkt prima. Ook bij schaalvergroting kunnen er deelplannen gemaakt worden. Essentieel is dat er politieke discussies over gevoerd worden.

Uitvoering van taken moet op een efficiënte en adequate manier gebeuren. Dat betekent enerzijds dat de schaal waarop die taken zich afspelen een zeker gewicht moet hebben, aan de andere kant moet ervoor gewaakt worden dat er geen enorme bureaucratieën ontstaan. Zeker bij sociale taken moet er sprake zijn van een menselijke schaal. Jeugdzorg, bijvoorbeeld, moet niet verder opschalen. Op de Europese schaal daarentegen, is alleen het stedelijke gebied dat wij Randstad noemen, zichtbaar.

Voorzitter!

De Partij van de Arbeid kiest, net als uw College, voor een opschaling van provincies naar Randstedelijk niveau. Om het college te steunen dien ik een motie in, die op brede steun in deze Staten kan rekenen.

En nu? Wat doen we aan de problemen korte termijn? Voorlopig zien we de Regio Randstad als functionele autoriteit sterker worden, maar dan als een instituut waar duidelijker de Randstedelijke meerwaarde in terugkomt. We zien het dus als een tijdelijk instituut. Net als de WGR. Wat ons betreft kan in 2011 voor de Provinciale Staten van Randstad gekozen worden.

Reageren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.