inspraak

Van bestuurders wordt verwacht dat ze vrijwilligerswerk doen. Bij bestuurders heet dat dan een “nevenfunctie”. Twee van mijn nevenfuncties (klik voor een volledig overzicht hier), zijn het voorzitterschap van twee theaters in Den Haag: Theater Pierrot en het Openluchttheater. Het is leuk en belangrijk om nevenfuncties aan te houden. Leuk omdat je op onverwachte plekken komt, belangrijk omdat je nog eens wat anders doet dan politiek en bestuur, maar ook omdat je dingen eens van de andere kant kan bekijken. Hier moest ik dus, als “gewoon burger” inspreken in een commissievergadering. Goed om af en toe ook eens aan de andere kant van de tafel te zitten.  

Bij het Openluchttheater is de aanvraag voor de nieuwe kunstenplanperiode niet volledig gehonoreerd. Dat is vervelend, want we twijfelen er nu aan of we wel iets moois kunnen neerzetten. Vanmiddag sprak de haagse raadscommissie over het kunstenplan, en ik leverde de volgende bijdrage:

Mevrouw de voorzitter, geachte commissieleden, mevrouw de wethouder,
 
In de geschiedenis zijn veel voorbeelden te vinden waar niet-beslissingen grote consequenties hadden. Eén van de beroemdste voorbeelden is de Vietnam-oorlog, waar achtereenvolgende presidenten niet de beslissing namen om zich terug te trekken, nóch de beslissing namen om veel meer soldaten in te zetten. Het gevolg is bekend.
 
Iets dergelijks -maar, toegegeven, op een veel kleinere en minder dramatische schaal- is aan de orde bij het Openluchttheater. Er wordt niet de keuze gemaakt voor het sluiten van het theater (iets dat wij zeer zouden betreuren), maar ook geen geld beschikbaar gesteld voor een échte doorstart. Het blijft dus doormodderen.
 
in 2007 heeft Theater Pierrot, op verzoek van de gemeente Den Haag, het openluchttheater overgenomen. Het openluchttheater heeft sindsdien alleen kunnen draaien dankzij Theater Pierrot. Vrijwilligers en personeel, en soms zelfs het bestuur, werden ingezet om het openluchttheater draaiend te houden. Marketing blijft de bottleneck. Ik werd er net aan herinnerd dat bij de voorstelling van Kasper van Kooten, een naam die normaal gesproken volle zalen trekt, slechts 50 bezoekers de weg naar het openluchttheater hebben kunnen vinden.
 
Wij hebben op basis van een goed plan een structurele verhoging van het subsidiebudget gevraagd van ongeveer € 80.000.- Daarnaast hebben we een éénmalige impulssubsidie gevraagd van €160.000.- waarmee we wat risicovoller zouden kunnen programmeren en de risico’s met betrekking tot het Nederlandse weer zouden kunnen spreiden.
 
De commissie heeft € 60.000.- voor.
 
Het college stel beschikbaar: NUL.
 
Nu het college het voorstel van de commissie niet volgt, komt geen verandering in parisitaire situatie ontstaan. Daarmee kunnen de ambities van het openluchttheater niet verwezenlijken, maar ook die van Theater Pierrot komen ermee in gevaar.  Ik wil u vragen om daarom ons eerste verzoek alsnog te honoreren.

Reageren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.